در این پژوهش به منظور بررسی صفات تولید مثلی تلیسه هلشتاین از 700 رکورد متعلق به 501 رأس تلیسه های هلشتاین که بین سال های 1385 تا 1391 متولد شده بودند استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل صفات سن اولین تلقیح (AFS)،‏ سن اولین زایش (AFC) و فاصله اولین و آخرین تلقیح (IFL) از مدل خطی و برای نرخ گیرایی (CR) از مدل خطی تعمیم یافته استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که اثر گله فقط بر CR تاثیر داشت و میانگین حداقل مربعات گله ها برای صفات دیگر اختلاف آماری معنی داری نداشت. همچنین میانگین حداقل مربعات CR در فصول و نوبت های مختلف تلقیح اختلاف زیادی با یکدیگر نداشته و معنی دار نبود که این نتیجه می تواند مدیریت استفاده از اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد. فصل تولد بر AFC موثر بود و نشان داده شد تلیسه های متولد شده در فصل تابستان (زمستان) دارای AFC بالاتری (پایین تری) نسبت به سایر فصول بودند. مقایسه میانگین حداقل مربعات هر گله در چهار صفت مذکور با میزان مطلوب نشان داد که در اکثر گله ها میزان AFS،‏ IFL و AFC بیشتر از حد مطلوب (p<0.05). همچنین میزان CR در حد مقدار مطلوب و حتی در برخی از گله-ها بیشتر از آن بود که نشان دهنده استفاده از اسپرم های با باروری مناسب در تلقیح تلیسه ها و تشخیص صحیح فحلی است.

به منظور بررسی تنوع صفات بیولوژیک تولید مثلی ژنوتیپ های نعناع، آزمایشی بر روی 19 ژنوتیپ متعلق به 5 گونه در ایستگاه تحقیقاتی شهید فزوه وابسته به مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار انجام گردید. صفات مورد مطالعه شامل طول و عرض دانه گرده، درصد گرده زنده، درصد گرده مرده، تعداد گرده در هر بساک، تعداد گل ماده و گل کامل در هر سنبله اصلی، تعداد بذر حاصل از خودگرده افشانی، آزاد گرده افشانی و دگرگرده افشانی در هر سنبله اصلی بود. بر اساس نتایج بدست آمده ژنوتیپ های مورد مطالعه از نظر کلیه صفات مورد مطالعه اختلاف معنی داری نشان دادند. به طوری که نتایج حاصل از همبستگی بین صفات نشان داد که با افزایش تعداد گل کامل، طول و عرض دانه گرده، درصد گرده زنده و تعداد دانه گرده در هر بساک، مقدار بذر حاصل از خودگرده افشانی، دگرگرده افشانی و آزادگرده افشانی افزایش یافت. رگرسیون مرحله ای نشان داد که افزایش عملکرد بذر خودگرده افشان و آزاد گرده افشان با صفات درصد گرده زنده و تعداد گرده در هر بساک ارتباط داشت. همچنین طول گرده و تعداد گرده در هر بساک به عنوان شاخص های توجیه کننده عملکرد بذر دگرگرده افشان در هر سنبله اصلی بودند. به طورکلی تجزیه خوشه ای، 19 ژنوتیپ نعناع را در 4 گروه مختلف قرار داد که از تنوع مطلوبی برخوردار بودند. در مجموع نتایج حکایت از وجود تنوع قابل ملاحظه بین ژنوتیپ های مورد مطالعه داشت که می تواند برای اهداف اصلاحی مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه ی مطالعاتی: نوروپپتیدY یک نوروترنسمیتر در هیپوتالاموس است که نخستین بار از هیپوتالاموس مغز خوک استخراج شد و محرک اشتها و موثر بر هورمون های تولیدمثلی است. هدف: هدف این مطالعه، توالی یابی و بررسی ارتباط ژن NPY با صفات تولیدمثلی در بوقلمون های بومی ایران است. این صفات شامل وزن توده ی تخم تولیدی، طول دوره ی تخم-گذاری، سن بلوغ جنسی و وزن اولین تخم می باشد. روش کار: 120 بوقلمون ماده به طور تصادفی از ایستگاه تحقیقات بوقلمون استان آذربایجان شرقی انتخاب شد و رکوردهای تولید مثلی آنها ثبت شد. از نمونه ی خون بوقلمون ها برای استخراج DNAاستفاده شد. قطعه ی 725 جفت بازی ژن NPY با استفاده از پرایمرهای طراحی شده ی اختصاصی تکثیر شد. چندشکلی ژن NPY با توالی یابی محصولات PCR بررسی شد. نتایج: 4 جایگاه چندشکلیC552T، T544A، T360G و C367A در توالی ژن NPYیافت شد. نتایج ارتباط معنی داری بین جایگاه T360G با صفت وزن کل تخم نشان داد و چندشکلی A544T ارتباط معنی داری با وزن تخم و طول دوره ی تخم گذاری داشت. نتیجه گیری نهایی: در نتیجه چندشکلی های جدیدی در ناحیه اینترونی ژن NPY مشخص شد که بر صفات وزن کل تخم، تعداد تخم و طول دوره تخم گذاری تاثیر داشت. نتایج این پژوهش می تواند در برنامه های اصلاح نژادی بوقلمون های بومی شمال غرب ایران مورد توجه قرار گیرد.

هدف از انجام این تحقیق شناسایی نشانگرهای تک نوکلئوتیدی موثر بر برخی صفات تولیدمثلی در گاوهای شیری هلشتاین ابران است. برای این منظور از نمونه مو 150 راس گاو که بین سال­های 1390-1392 در یکی از گاوداری های شرکت فردوس پارس متولد شده بودند، جهت تعیین ژنوتیپ با تراشه حاوی SNP 30108 استفاده شد. بعد از انجام مراحل کنترل کیفیت  داده­ها با استفاده از روش تجزیه واریانس حداقل مربعات با استفاده از رویه GLM، آنالیز GWAS انجام گردید. نتایج آنالیز نشان داد 2 تغییر تک نوکلئوتیدی با صفت فاصله زایش تا  آبستنی و 12 تغییر تک نوکلئوتیدی با صفت فاصله بین اولین و آخرین تلقیح ارتباط معنی­داری (pValue<0.04) داشتند، در صفت روزهای باز  11 و برای صفت تعداد تلقیح به ازای آبستنی نیز 5 تغییر تک نوکلئوتیدی معنی­دار (pValue<0.04) وجود داشت. بررسی ها بعد از مکان یابی ژنها  تعدادیQTL و ژن­های مختلفی را  شناسایی کرد که بر صفات مورد بررسی اثرگذار یا کنترل کننده بودند. از جمله این ژن­ها می­توان به ژن NUF2  در کروموزوم 3 که بر تکامل سلول تخم، ژن ANAPC1  در کروموزوم 11 که بر جنبانی اسپرم، ژن PITX2  در کروموزوم 6 که بر تولید شیر، ژن ELOVL6 در کروموزوم 6 که بر افزایش وزن بدن، موثر است اشاره نمود. به طور کلی می­توان نتیجه گرفت که کروموزوم 3، 6 و 11 دارای تغییرات تک نوکلئوتیدی هستند که در ارتباط قوی تری با صفات تولیدمثلی بوده و در حاشیه همین تغییرات تک نوکلئوتیدی، QTL و ژن هایی یافت شد که مرتبط با صفات تولید مثلی بوده اند.

بهبود صفات تولیدمثلی علاوه بر تأثیری که بر روی تولید مثل گله دارند، می توانند بر هزینه های درمان و دامپزشکی، رفاه حیوان و از همه مهم تر بر سود آوری مؤثر باشند. در حالی که امروزه مشکلات تولیدمثلی از جمله دلایل اصلی عدم سود آوری در گله­های گاو شیری می­باشد. هدف از انجام این مطالعه پویش کل ژنوم (GWAS) صفات سن اولین تلقیح (AFS) و سن اولین زایش (AFC) و تعداد تلقیح به ازای آبستنی درتلیسه ها هلشتاین بود، که به منظور انجام این مطالعه از رکورد 150 راس تلیسه که بین سال های 1392-1390 متولد شده بودند بر اساس ارزش اصلاحی تولید شیر استفاده شد. نتایج نشان داد برای صفت سن اولین تلقیح 5 SNP معنی دار بود (pValue<0.04) که به ترتیب در مناطقBTA3(2), BTA5(2), BTA15(2)  BTA21,BTA23,BTA28 و BTA30 مشاهده­شد. برای صفت سن اولین زایش تعداد 10SNP همبستگی بالایی (pValue<0.04) داشته، که به ترتیب در مناطقBTA3 (2), BTA5 (2), BTA15 (2)  BTA21, BTA23, BTA28  و BTA30 مشاهده­شد و 11SNP برای صفت تعداد تلقیح به ازای آبستنی همبستگی بالایی (pValue<0.04) داشته و توانستند بالاتر از خط آستانه معنی داری قرار بگیرند که در BTA11، BTA8، BTA28، BTA6(5)، BTA13، BTA18 و BTA14 واقع شده بودند. QTLهای شناسایی شده در حواشی SNPهای معنی دار،با صفت وزن بدن؛ سخت زایی، اندازه وزن گوساله و سن بلوغ تلیسه در ارتباط بود. در نهایت QTLهای شناسایی در حواشی SNPهای معنی دار تأیید کننده این واقعیت است که سن اولین تلقیح و سن اولین زایش می تواند بر صفات تولیدی، تولید مثلی، طول عمر و در نهایت بر سودآوری گله مؤثر باشد در این شرایط می توان گفت مدیریت گله نقش به سزایی در پیشبرد اهداف اصلاحی دارد.

صفات رشد و تولید مثل از ویژگی های شناخته شده موجودات زنده، به دلیل ارتباط مستقیمی که با سود اقتصادی دارند، از اهمیّت ویژه ای برخوردارند. توصیف ژنتیکی منحنی رشد و همبستگی فراسنجه های آن با صفات رشد و تولیدمثل در تعیین راهبردهای انتخاب می تواند مفید باشد. بدین منظور از داده های 2035 بلدرچین، که طی سال های 1398-1396 در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی جمع آوری شده بود، استفاده شد. برای شناسایی عوامل ثابت مؤثّر بر صفات از مدل خطّی رویّه GLM نرم افزار SAS و برای تخمین پارامترهای منحنی رشد، از مدل رگرسیون غیرخطّی گمپرتز استفاده شد. اجزای (کو) واریانس و پارامترهای ژنتیکی منحنی رشد و صفات رشد و تولیدمثل حداکثر درست نمایی محدود شده با استفاده از تجزیه و تحلیل چند صفته توسّط نرم افزار DMU برآورد شدند. وراثت پذیری وزن بدن در 35 روزگی، وزن مجانبی، نرخ بلوغ، سن در نقطه عطف منحنی، نرخ رشد مطلق، نرخ رشد نسبی، تعداد تخم و درصد باروری بترتیب 0/222، 0/238، 0/416، 0/283، 0/168، 0/222، 0/283 و 0/071 برآورد گردید. همبستگی های ژنتیکی بین فراسنجه های منحنی رشد با نرخ رشد مطلق و نرخ رشد نسبی و وزن بدن در 35 روزگی متوسط رو به بالا (0/924–,0/439) بود. قوی ترین همبستگی هم بین سن در نقطه عطف منحنی و نرخ رشد نسبی (0/924) بدست آمد. به جز همبستگی های ژنتیکی بین تعداد تخم و درصد باروری با دیگر صفات، اکثر همبستگی های ژنتیکی مثبت برآورد شدند. بر اساس نتایج، مدیریت بهینه عوامل محیطی در افزایش رشد و عملکرد تولید مثلی اثرگذار هستند و انتخاب ژنتیکی برای صفت رشد با استفاده از فراسنجه های منحنی رشد می تواند باعث بهبود پتانسیل ژنتیکی حیوان شود.

پپینو Solanum muricatum به عنوان یک سبزی میوه ای جدید در ایران با نام علمی گیاهی علفی، بوته ای و چندساله از تیره سیب زمینی است. به منظور بررسی اثرات بستر کشت و تغذیه بر صفات رویشی و زایشی گیاه پپینو شامل تعداد انشعابات، سطح برگ، تعداد گل و تعداد میوه در بوته، آزمایشی فاکتوریل (3×5) بر پایه طرح کاملا تصادفی با 6 تکرار به شکل گلدانی در فضای آزاد در مشهد انجام شد. سطوح بستر کشت شامل 5 سطح و تغذیه تکمیلی شامل 3 سطح بود. نتایج این آزمایش نشان داد به جز اثر بستر کشت بر سطح برگ، هر دو تیمار تغذیه و بستر کشت بر صفات رویشی و زایشی پپینو دارای اثر معنی دار بودند. اثرات سطوح تغذیه نشان داد که تغذیه هر سه هفته یک بار در مقایسه با شاهد (بدون تغذیه) در کلیه صفات و در مقایسه با تغذیه هر یک هفته یک بار در صفات تعداد انشعابات و تعداد میوه در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی دار دارد. تغذیه هر یک هفته نیز در کلیه صفات مورد بررسی به جز صفت تعداد میوه، در مقایسه با شاهد در سطح احتمال 1 درصد دارای اختلاف معنی داری بود. بررسی اثرات سطوح بستر کشت نشان داد مخلوط خاک معمولی و پیت در صفات تعداد انشعابات، تعداد گل و تعداد میوه با خاک معمولی در سطح احتمال 1 درصد دارای اختلاف معنی دار است، همین بستر در صفات تعداد انشعابات و تعداد میوه به ترتیب با مخلوط خاک معمولی، ماسه و پیت و همچنین مخلوط خاک معمولی و ماسه در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی دار داشت. اثر بستر کشت بر صفت سطح برگ بوته معنی دار نبود.